LaGarette Blount, de bokser in American Football-tenue, mag terugkeren. Tenminste, als het aan zijn coach Chip Kelly ligt. Kelly mist de ster-Running Back en wil hem een tweede kans geven. Blount werd voor het seizoen geschorst nadat hij in de eerste wedstrijd van het seizoen tegenstander Byron Hout (Boise State) een suckerpunch gaf
Ik schreef toen dat ik het mooi vond als spelers hun hard op de mouw dragen. Blount liet zien dat het hem 'iets' kon schelen en droeg daar naar mijn kosten de te zware gevolgen van. Ik zou het leuk vinden als hij terug komt. Het is beter voor het team en het creëert een potentiële rel, elke keer als hij het veld betreedt. Tegenstanders zullen hem de grond in praten en tegelijk bang zijn voor een directe rechtse die ze het veld op jaagt.
Van het bestuur van Oregon vind ik het een zwaktebod. Als je een keuze maakt, sta daar dan achter. Het enige dat Blount hoeft te doen om weer bij het team te komen is zich aan de regels van een 'programma' houden, wat waarschijnlijk inhoudt dat hij maar zes keer per week op stap mag en tenminste één vak moet halen. Ook sappig: LaGarette is vader. Het menneke is amper twintig! Misschien dat ze het kind van Blount een huis in een mansion willen bieden: Als Blount dit jaar niet meer zou spelen zou het hem miljoenen kunnen kosten in de NFL-draft.
Doorzoek deze site
Aangepast zoeken
vrijdag 2 oktober 2009
dinsdag 29 september 2009
[ NBA ] Allen Iverson's eerste kronkel en meer
Het was een kwestie van tijd. Dat voorop. Gisteren kwam het eerste vuiltje aan de lucht in de rommel rond de Memphis Grizzlies. Allen Iverson heeft (schijnbaar) gezegd dat hij teamcaptain wil zijn het komend seizoen. 'I want to do what nobody thinks I can do... Lead.'
Het ernstige is dat ik het helemaal kan zien gebeuren, aangezien de captain nu O.J. Mayo is. Twee dingen: Ten eerste zie ik niet hoe O.J. Mayo ooit captain kan zijn, laat staan in zijn tweede jaar in de league. Een captain moet een leider zijn die zijn team beter maakt en inspireert, niet iemand die alleen denkt aan of hij zijn 20+ voor de nacht al heeft genoteerd. Ten tweede: Wie zou het anders moeten doen voor de Grizz? Rudy Gay is mij wat te stil in de hele kwestie. Ik heb nog nergens quotes of iets van 'de ster' gelezen over hoe hij het nou vindt om met A.I. te gaan spelen, over hoe hij het vindt dat zijn team Zach Randolph heeft gehaald.
Dus Allen Iverson zal uiteindelijk wel captain worden voor de Grizz en dus waarschijnlijk ook een starter zijn. Want dat kan goed de onderliggende motivatie zijn. Als hij captain is, moet hij minuten maken. Iverson's aspiratie om captain te worden gaat denk ik slecht werken voor de Grizzlies' chemie. Waarom zou O.J. Mayo iets aannemen van iemand waar hij zelf van denkt: 'Jij bent zoooo 2003...'
***
In Golden State gaat het ook lekker. Don Nelson maakte een tijdje terug opmerkingen om de wond te zalven die Stephen Jackson achterliet. Jackson zei dat hij geruild wilde worden, Nelson zei dat hij nog steeds vertrouwen heeft in zijn ster. Jackson reageert zoals nutcases zoals hij dat doen: Hij herhaalt zijn woorden. Niet letterlijk, dan krijgt hij een boete, maar hij blijft bij zijn eerdere commentaar: 'I'm always going to be upset or pissed off until I start winning.' Verder zegt Jax dat hij toch wel hard zal spelen voor Golden State, uit respect voor teamgenoten en de coaching staff. Fijn.
Monta Ellis is ook stil geweest de afgelopen maanden. Hij is er klaar voor om dit jaar te knallen als een malle. Enig probleem is dat Ellis de belofte kreeg dat hij de toekomst voor Golden State was. Er zouden geen nieuwe guards gedraft worden als hij bij zou tekenen. Dit laatste gebeurde, en het eerste tot grote verbazing van Ellis ook. De eerste openlijke kritiek op zijn club legt slechts een kwestie van tijd.
Over de Jackson-situatie: 'At the end of the day,when the ball is tipped off, I know that Stephen will be there to play basketball, wether he's here or somewhere else.' De laatste keer dat iemand een dierbare zo liet vallen was tijdens 'Cliffhanger' met Sylvester Stalone. Ellis had niet minder geinteresseerd kunnen zijn en ik heb een nieuwstip voor hen: Zonder Stephen Jackson gaan jullie helemaal nergens heen!
En dan het mooiste: Ellis gooit meteen even zijn nieuwste Rookie onder de bus: Golden State draftte guard Stephen Curry met het idee om Ellis en Curry samen in een backcourt te zetten. Voor ze ook maar een minuut samen gespeeld hebben concludeert Ellis dat het niet gaat werken. Hij kan het niet voor zich zien, kan niet zien hoe het kan werken. 'Can't win that way.' Verder heeft hij het gevoel dat coach Don Nelson de hoogtij dagen met Baron Davis en Ellis als 1 en 2 opnieuw wil creëren. Maar, in de woorden van Monta Ellis: Curry is geen Davis. Hij is te klein, heeft niet de ervaring. Waarschijnlijk heeft hij gelijk, maar het is niet alsof ze veel andere opties hebben. Een startende vijf van Curry - Ellis - Jackson - Biedrins - Randolph? Daar zou ik graag naar kijken.
Het ernstige is dat ik het helemaal kan zien gebeuren, aangezien de captain nu O.J. Mayo is. Twee dingen: Ten eerste zie ik niet hoe O.J. Mayo ooit captain kan zijn, laat staan in zijn tweede jaar in de league. Een captain moet een leider zijn die zijn team beter maakt en inspireert, niet iemand die alleen denkt aan of hij zijn 20+ voor de nacht al heeft genoteerd. Ten tweede: Wie zou het anders moeten doen voor de Grizz? Rudy Gay is mij wat te stil in de hele kwestie. Ik heb nog nergens quotes of iets van 'de ster' gelezen over hoe hij het nou vindt om met A.I. te gaan spelen, over hoe hij het vindt dat zijn team Zach Randolph heeft gehaald.
Dus Allen Iverson zal uiteindelijk wel captain worden voor de Grizz en dus waarschijnlijk ook een starter zijn. Want dat kan goed de onderliggende motivatie zijn. Als hij captain is, moet hij minuten maken. Iverson's aspiratie om captain te worden gaat denk ik slecht werken voor de Grizzlies' chemie. Waarom zou O.J. Mayo iets aannemen van iemand waar hij zelf van denkt: 'Jij bent zoooo 2003...'
***
In Golden State gaat het ook lekker. Don Nelson maakte een tijdje terug opmerkingen om de wond te zalven die Stephen Jackson achterliet. Jackson zei dat hij geruild wilde worden, Nelson zei dat hij nog steeds vertrouwen heeft in zijn ster. Jackson reageert zoals nutcases zoals hij dat doen: Hij herhaalt zijn woorden. Niet letterlijk, dan krijgt hij een boete, maar hij blijft bij zijn eerdere commentaar: 'I'm always going to be upset or pissed off until I start winning.' Verder zegt Jax dat hij toch wel hard zal spelen voor Golden State, uit respect voor teamgenoten en de coaching staff. Fijn.
Monta Ellis is ook stil geweest de afgelopen maanden. Hij is er klaar voor om dit jaar te knallen als een malle. Enig probleem is dat Ellis de belofte kreeg dat hij de toekomst voor Golden State was. Er zouden geen nieuwe guards gedraft worden als hij bij zou tekenen. Dit laatste gebeurde, en het eerste tot grote verbazing van Ellis ook. De eerste openlijke kritiek op zijn club legt slechts een kwestie van tijd.
Over de Jackson-situatie: 'At the end of the day,when the ball is tipped off, I know that Stephen will be there to play basketball, wether he's here or somewhere else.' De laatste keer dat iemand een dierbare zo liet vallen was tijdens 'Cliffhanger' met Sylvester Stalone. Ellis had niet minder geinteresseerd kunnen zijn en ik heb een nieuwstip voor hen: Zonder Stephen Jackson gaan jullie helemaal nergens heen!
En dan het mooiste: Ellis gooit meteen even zijn nieuwste Rookie onder de bus: Golden State draftte guard Stephen Curry met het idee om Ellis en Curry samen in een backcourt te zetten. Voor ze ook maar een minuut samen gespeeld hebben concludeert Ellis dat het niet gaat werken. Hij kan het niet voor zich zien, kan niet zien hoe het kan werken. 'Can't win that way.' Verder heeft hij het gevoel dat coach Don Nelson de hoogtij dagen met Baron Davis en Ellis als 1 en 2 opnieuw wil creëren. Maar, in de woorden van Monta Ellis: Curry is geen Davis. Hij is te klein, heeft niet de ervaring. Waarschijnlijk heeft hij gelijk, maar het is niet alsof ze veel andere opties hebben. Een startende vijf van Curry - Ellis - Jackson - Biedrins - Randolph? Daar zou ik graag naar kijken.
maandag 28 september 2009
[ NFL ] Week 3. Waar Detroit heeft gewonnen!
Washington @ Detroit
'Game over, losing streak over, nightmare over!' En dat vat het zo'n beetje samen. De Lions winnen van de Redskins: 19-14. Meteen de enige call die ik goed had in mijn voorspellingen gisteren. Wel een netto winst van twee euro, áls ik echt gespeeld had.
Goed. Matthew Stafford heeft geloof ik voor onbeperkte tijd de startende plek in het roster gewonnen. De Rookie QB gooide een bende yards bij elkaar, een touchdown en hij had geen turnovers. Aan de andere kant had Jason Campbell voor Washington ook een goede pot met 340 YDS, 2 TD's en één INT.
Detroit kan met zulke sterke wedstrijden van Stafford de running game met passing afwisselen. Kevin Smith droeg de bal voor de Lions zestien keer (101 yards). Een onvoorspelbare offense is een sterke(re) offense. Genoeg voor Detroit om op te bouwen.
Ook leuk dat de verdediging het een keer goed deed voor Detroit. Ze stopten een late rally van de Redskins die ze -weer- een verliespartij zou hebben gekost. De Lions wonnen hun laatste wedstrijd in 2007. Alle props naar hen dus en Washington: Dit ga je denk ik nog even horen in de dertien resterende wedstrijden die jullie nog moeten spelen.
Atlanta @ New England
Onderschatting van mijn kant als de Patriots niets heel laten van de Atlanta Falcons: 26-10. Randy Moss speelde, en hoe. 116 Yards op tien vangballen, helaas nog steeds geen TD voor m'n held dit seizoen. Tom Brady was in het begin roestig maar eindigde solide: 277 YDS en een touchdown. Topspeler voor de Pats was running back Fred Taylor. Hij scoorde de eerste touchdown en stond een paar keer geniaal op bij 3th downs. Hij eindigde met 105 yards op 21 ballen.
Er komt nu, in ieder geval voor mij, een week aan waarin ik te veel ga lezen over hoe goed de Patriots wel niet zijn. Brady hád die mooie bal aan Baker voor een lange TD, hij vond Moss, Wes Welker was er niet eens bij, de Falcons zijn een heel behoorlijk team. Ja, over twee weken ontken ik heel het drama in New York en zijn de Patriots voor mij weer een pick voor de Superbowl. Het is goed om bevooroordeeld te zijn.
Jacksonville @ Houston
What the fuck? Brian Cushing speelt 'een keer' niet goed en Houston verliest meteen van de f'in Jaguars?!? Daar heb ik die blitse schoenen en dito broekje niet voor gekocht! Matt Schaub was goed voor Houston maar als Andre Johnson maar vier ballen vangt voor de Texans blijkt het lastig te winnen. Zelfs van de Jaguars.
De Jags kregen grote productie van veelzijdige back Maurice Jones-Drew. Hij liep voor 119 yards en ving vier ballen voor nog eens 28 Engelse eenheden. Ondanks de hoge score voor Jacksonville (het werd 31-24) gooide QB David Garrard geen enkele touchdown. Hij liep er wél zelf eentje binnen, de drie anderen waren van Jones-Drew.
Voor de Texans is het goed om te zien dat Schaub gezond en scherp is. Volgende week speelt m'n cluppie thuis tegen Oakland Raiders. Punten pakken.
Slordige wedstrijd verder. Houston had de kans de wedstrijd gelijk te trekken aan het eind. Een offensive pass interference én een fumble in de endzone van Jacksonville zorgden echter voor de punten voor de Jags. De aanval van Houston ziet er met Schaub bijzonder goed uit. De defense is echter kwetsbaarder dan een slak in een glas cola.
Cleveland @ Baltimore
Cleveland maakt een zaak om het slechtste team in de league genoemd te worden. De Ravens lopen over ze heen: 34-4. Ergens praten de Rams over hoe ze dít moeten overtreffen.
Derek Anderson, back up QB voor de Cleveland Browns, was het naatje met drie interceptions. Joe Flacco liet voor de Ravens zien hoe het wel moet: 342 yards en een TD.
Wat moet je verder zeggen over een wedstrijd waarin één team bijna 300 yards meer offense had dan het andere? Linebacker D'Qwell (wát een naam, serieus...) Jackson speelde wel goed voor de Browns, hij noteerde negen tackles. De defense van de Ravens was beter over de hele linie: Drie verschillende spelers stolen de bal en ze noteerden twee sacks.
Green Bay @ St. Louis
St. Louis scoort een season high 17 punten maar wordt weer ingeblikt: 36-17.
Aaron Rogers, QB van de Green Bay Packers, was niet geweldig maar zijn derde TD pass was een regelrecht kanon. Superstrakke bal en een mooie catch. St. Louis had de pech dat hun eerste QB geblesseerd raakte. Een schouderprobleem zorgde -mede- voor slechts 160 yards voor Kyle Boller.
Greg Jennings verlegde de pionnen in twee vangballen flink voor Green Bay: Hij zorgde voor 103 yards terreinwinst. Steven Jackson blijft een eenzaam lichtpuntje voor St. Louis. Hij rende 27 keer met de bal voor 117 yards.
De verdediging van Green Bay kreeg het gedaan in deze pot: Ze hadden een interception en forceerden twee fumbles. Charles Woodson was met zes tackles en één INT van grote waarde.
New York Giants @ Tampa Bay
Beide teams uit New York zijn beangstigend in het nog jonge seizoen. Tampa Bay weet niet één keer te score: 24-0. De Giants hadden bijna 400 yards aan offense, de Buccaneers nog geen honderd. Auch. Eli Manning deed het nog vrij rustig met 161 yards, wel twee TD's, Josh Johnson en Byron Leftwich van de Bucs deden werkelijk niets: Zij deelden de snaps voor in totaal 11/26 en 58 yards.
De running game van de Giants kwam sterk door: Ahmad Bradshaw had 104 yards op 14 acties. Brandon Jacobs had 92 op 26 en een touchdown.
**
vanmiddag of morgen méér
'Game over, losing streak over, nightmare over!' En dat vat het zo'n beetje samen. De Lions winnen van de Redskins: 19-14. Meteen de enige call die ik goed had in mijn voorspellingen gisteren. Wel een netto winst van twee euro, áls ik echt gespeeld had.
Goed. Matthew Stafford heeft geloof ik voor onbeperkte tijd de startende plek in het roster gewonnen. De Rookie QB gooide een bende yards bij elkaar, een touchdown en hij had geen turnovers. Aan de andere kant had Jason Campbell voor Washington ook een goede pot met 340 YDS, 2 TD's en één INT.
Detroit kan met zulke sterke wedstrijden van Stafford de running game met passing afwisselen. Kevin Smith droeg de bal voor de Lions zestien keer (101 yards). Een onvoorspelbare offense is een sterke(re) offense. Genoeg voor Detroit om op te bouwen.
Ook leuk dat de verdediging het een keer goed deed voor Detroit. Ze stopten een late rally van de Redskins die ze -weer- een verliespartij zou hebben gekost. De Lions wonnen hun laatste wedstrijd in 2007. Alle props naar hen dus en Washington: Dit ga je denk ik nog even horen in de dertien resterende wedstrijden die jullie nog moeten spelen.
Atlanta @ New England
Onderschatting van mijn kant als de Patriots niets heel laten van de Atlanta Falcons: 26-10. Randy Moss speelde, en hoe. 116 Yards op tien vangballen, helaas nog steeds geen TD voor m'n held dit seizoen. Tom Brady was in het begin roestig maar eindigde solide: 277 YDS en een touchdown. Topspeler voor de Pats was running back Fred Taylor. Hij scoorde de eerste touchdown en stond een paar keer geniaal op bij 3th downs. Hij eindigde met 105 yards op 21 ballen.
Er komt nu, in ieder geval voor mij, een week aan waarin ik te veel ga lezen over hoe goed de Patriots wel niet zijn. Brady hád die mooie bal aan Baker voor een lange TD, hij vond Moss, Wes Welker was er niet eens bij, de Falcons zijn een heel behoorlijk team. Ja, over twee weken ontken ik heel het drama in New York en zijn de Patriots voor mij weer een pick voor de Superbowl. Het is goed om bevooroordeeld te zijn.
Jacksonville @ Houston
What the fuck? Brian Cushing speelt 'een keer' niet goed en Houston verliest meteen van de f'in Jaguars?!? Daar heb ik die blitse schoenen en dito broekje niet voor gekocht! Matt Schaub was goed voor Houston maar als Andre Johnson maar vier ballen vangt voor de Texans blijkt het lastig te winnen. Zelfs van de Jaguars.
De Jags kregen grote productie van veelzijdige back Maurice Jones-Drew. Hij liep voor 119 yards en ving vier ballen voor nog eens 28 Engelse eenheden. Ondanks de hoge score voor Jacksonville (het werd 31-24) gooide QB David Garrard geen enkele touchdown. Hij liep er wél zelf eentje binnen, de drie anderen waren van Jones-Drew.
Voor de Texans is het goed om te zien dat Schaub gezond en scherp is. Volgende week speelt m'n cluppie thuis tegen Oakland Raiders. Punten pakken.
Slordige wedstrijd verder. Houston had de kans de wedstrijd gelijk te trekken aan het eind. Een offensive pass interference én een fumble in de endzone van Jacksonville zorgden echter voor de punten voor de Jags. De aanval van Houston ziet er met Schaub bijzonder goed uit. De defense is echter kwetsbaarder dan een slak in een glas cola.
Cleveland @ Baltimore
Cleveland maakt een zaak om het slechtste team in de league genoemd te worden. De Ravens lopen over ze heen: 34-4. Ergens praten de Rams over hoe ze dít moeten overtreffen.
Derek Anderson, back up QB voor de Cleveland Browns, was het naatje met drie interceptions. Joe Flacco liet voor de Ravens zien hoe het wel moet: 342 yards en een TD.
Wat moet je verder zeggen over een wedstrijd waarin één team bijna 300 yards meer offense had dan het andere? Linebacker D'Qwell (wát een naam, serieus...) Jackson speelde wel goed voor de Browns, hij noteerde negen tackles. De defense van de Ravens was beter over de hele linie: Drie verschillende spelers stolen de bal en ze noteerden twee sacks.
Green Bay @ St. Louis
St. Louis scoort een season high 17 punten maar wordt weer ingeblikt: 36-17.
Aaron Rogers, QB van de Green Bay Packers, was niet geweldig maar zijn derde TD pass was een regelrecht kanon. Superstrakke bal en een mooie catch. St. Louis had de pech dat hun eerste QB geblesseerd raakte. Een schouderprobleem zorgde -mede- voor slechts 160 yards voor Kyle Boller.
Greg Jennings verlegde de pionnen in twee vangballen flink voor Green Bay: Hij zorgde voor 103 yards terreinwinst. Steven Jackson blijft een eenzaam lichtpuntje voor St. Louis. Hij rende 27 keer met de bal voor 117 yards.
De verdediging van Green Bay kreeg het gedaan in deze pot: Ze hadden een interception en forceerden twee fumbles. Charles Woodson was met zes tackles en één INT van grote waarde.
New York Giants @ Tampa Bay
Beide teams uit New York zijn beangstigend in het nog jonge seizoen. Tampa Bay weet niet één keer te score: 24-0. De Giants hadden bijna 400 yards aan offense, de Buccaneers nog geen honderd. Auch. Eli Manning deed het nog vrij rustig met 161 yards, wel twee TD's, Josh Johnson en Byron Leftwich van de Bucs deden werkelijk niets: Zij deelden de snaps voor in totaal 11/26 en 58 yards.
De running game van de Giants kwam sterk door: Ahmad Bradshaw had 104 yards op 14 acties. Brandon Jacobs had 92 op 26 en een touchdown.
**
vanmiddag of morgen méér
Abonneren op:
Posts (Atom)